Ο πύργος της Πίζα άρχισε να γέρνει λίγο μετά την έναρξη της κατασκευής του το 1173. Η κακοτεχνία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν οι μηχανικοί είχαν λάβει υπόψη στην κατασκευή των θεμελίων το ασταθές υπέδαφος.

 

Η γέφυρα στην περιοχή Τακόμα των ΗΠΑ, γνωστή ως Tacoma Narrows Bridge, κατέρρευσε στις 7 Νοεμβρίου 1940, μόλις τρεις μήνες μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής της. Περιέργως, οι μηχανικοί δεν είχαν λάβει υπόψη τους σφοδρούς ανέμους στην περιοχή που προκαλούσαν ισχυρότατη ταλάντωση της γέφυρας.

Τρεις τουρίστες - ένας Ιρλανδός, ένας Γάλλος και ένας Αμερικανός - ταξίδευαν στη Νότια Αμερική. Συμπτωματικά, βρέθηκαν και οι τρεις σε ένα μπαρ μιας μικρής λατινοαμερικανικής χώρας που κυβερνούνταν από έναν αυταρχικό δικτάτορα. Για κάποιον ασήμαντο λόγο, άρχισαν να λογομαχούν μεταξύ τους και, τελικά, ήρθαν στα χέρια. Έτσι, κατέφθασε η τοπική στρατιωτική αστυνομία και τους συνέλαβε.

Στο δικαστήριο όπου οδηγήθηκαν, έμαθαν ότι - για κακή τους τύχη - ιδιοκτήτης του μπαρ ήταν ο αδελφός του δικτάτορα. Έτσι, χωρίς πολλές διατυπώσεις, καταδικάστηκαν σε πέντε χρόνια φυλάκισης σε απομόνωση.

Προτού οδηγηθούν στη φυλακή, ο δικαστής είπε, "Είστε ξένοι στη χώρα μας. Γι’ αυτό θα κάνω στον καθένα σας μια χάρη. Μπορείτε να επιλέξετε ένα πράγμα για να περάσετε καλύτερα το χρόνο σας στη φυλακή. Τι είναι αυτό που θέλετε;"

Ο Ιρλανδός ζήτησε άριστης ποιότητας ιρλανδέζικο ουίσκι αρκετό για πέντε χρόνια. Ο Γάλλος ζήτησε άριστης ποιότητας γαλλικό κρασί αρκετό για πέντε χρόνια. Ο Αμερικανός ζήτησε τσιγάρα αρκετά για πέντε χρόνια. Ο δικαστής ικανοποίησε και τις τρεις επιθυμίες και οι τρεις τουρίστες οδηγήθηκαν στη φυλακή, όπου τους έριξαν σε ξεχωριστά κελιά στο μπουντρούμι.

Ύστερα από πέντε χρόνια, τους έβγαλαν έναν-έναν από τη φυλακή. Πρώτος αποφυλακίστηκε ο Ιρλανδός που μετά βίας στεκόταν στα πόδια του. Στουπί στο μεθύσι, έφυγε τρεκλίζοντας χωρίς να πει λέξη. Μετά αφέθηκε ελεύθερος ο Γάλλος, που έφυγε και αυτός από τη φυλακή αρκετά μεθυσμένος. Τελευταίος αποφυλακίστηκε ο Αμερικανός.

Καθώς έβγαινε από τη φυλακή στην ελευθερία, ο Αμερικανός γύρισε και ρώτησε, "Μήπως έχει κανείς φωτιά;"

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι όλοι οι κίνδυνοι είναι ολοφάνεροι όταν ξέρεις τι πρέπει να προσέξεις. Ωστόσο, όπως μας διδάσκει η παραπάνω ιστορία, αρκετά πράγματα είναι όντως "προφανή" και "αυτονόητα" - αλλά μόνον εκ των υστέρων. Αν δεν δείξουμε τη δέουσα περίσκεψη και προνοητικότητα, κινδυνεύουμε φθάνοντας στη μέση ή - ακόμη χειρότερα - στο τέλος ενός εγχειρήματος να συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχει κάτι ζωτικό που δεν είχαμε σκεφτεί ή που είχε ξεφύγει από την προσοχή μας στο στάδιο του προγραμματισμού.